Visokoobrazovane žene čine 70% zaposlenih u korporacijama razvijenih gradova, dok Kina ima 35 miliona više neoženjenih muškaraca nego žena
Kina se danas suočava sa značajnim demografskim i ekonomskim promenama, pri čemu ukupno 239 miliona ljudi vodi samački život, a više od polovine muškaraca i žena između 25 i 35 godina nije u braku. U zemlji u kojoj je broj neoženjenih muškaraca za oko 35 miliona veći od broja neudatih žena, ovaj demografski disbalans ima duboke ekonomske posledice. Prema procenama, usamljenih muškaraca je najviše u ruralnim oblastima, dok visokoobrazovane žene često biraju život u velikim gradovima i izbegavaju tradicionalne bračne uloge.
Svetski ekonomski forum procenjuje da se u Kini nalazi oko sedam miliona visokoobrazovanih žena starosti između 25 i 35 godina koje nisu udate, ali imaju značajnu ulogu u ekonomskom razvoju zemlje. Ove žene predstavljaju skoro 70% zaposlenih u korporacijama stacioniranim u najrazvijenijim kineskim gradovima, a doprinos žena kineskoj ekonomiji meri se sa 41% ukupnog BDP-a, što je viši procenat nego u brojnim drugim državama, uključujući i SAD.
Poseban istorijski kontekst daje pokret „Žene koje se same češljaju“, koji je svoj vrhunac imao u 19. i prvim decenijama 20. veka, naročito u delti Biserne reke. Tada su žene, suočene sa ograničenjima i tretmanom imovine u muževljevim porodicama, često birale celibat i finansijsku nezavisnost kroz rad u industriji svile. Ovaj način života omogućio im je da same zarađuju i upravljaju sopstvenim prihodima, što je predstavljalo izuzetak u tadašnjem društvu.
Zanimljivo je da Kina danas ima dve trećine svetskih žena milijarderki koje su samostalno stekle bogatstvo, što je više nego u Sjedinjenim Američkim Državama i Velikoj Britaniji. Imućne žene su ujedno i najveća potrošačka grupa u Kini, sa značajnim udelom u kupovini luksuzne robe.
Iako savremene Kineskinje imaju brojne mogućnosti i često ostvaruju značajan ekonomski doprinos, društveni pritisci i dalje postoje, posebno u pogledu braka i porodičnih očekivanja. Tradicionalne norme i dalje utiču na odluke o braku, ali statistike pokazuju da sve veći broj žena bira samostalnost i ekonomsko osamostaljivanje, što ima dugoročne posledice po strukturu kineskog tržišta rada i potrošnje.
