Porast života više generacija pod jednim krovom u SAD rezultat je rasta troškova života, dok porodice zajednički pokrivaju izdatke i obezbeđuju međusobnu podršku
U Sjedinjenim Američkim Državama sve veći broj porodica odlučuje se za višegeneracijsko stanovanje, jer rastući troškovi života podstiču zajednički život više generacija. Primer iz Toleda u Ohaju pokazuje da domaćinstvo June Boyd, u kojem živi 13 članova porodice – od trogodišnje dece do 69-godišnjih odraslih – zajednički pokriva troškove zakupa od 700 dolara mesečno (oko 75.600 dinara), što predstavlja značajnu uštedu u poređenju sa izdvajanjima za više odvojenih domaćinstava.
Ovakav model stanovanja omogućava porodicama ne samo da smanje ekonomski pritisak, već i da obezbede međusobnu pomoć u svakodnevnim obavezama, poput brige o deci i zdravstvene nege starijih članova. U mnogim kulturama širom sveta ovakav način života predstavlja uobičajenu praksu, dok je u SAD, gde tradicionalno dominira ideja individualizma i ekonomske nezavisnosti, višegeneracijsko stanovanje postalo češći odgovor na izazove sa rastućim troškovima života i stanovanja.
Prema iskustvima porodica, zajednički život daje mogućnost roditeljima da lakše pronađu posao i ostvare uštede, dok stariji članovi dobijaju društvo i podršku. Višegeneracijska domaćinstva omogućavaju bolje upravljanje resursima, smanjujući ukupne izdatke za zakup, komunalije i brigu o deci.
Trend rasta višegeneracijskih domaćinstava u SAD povezan je sa ekonomskim promenama i potrebom za većom finansijskom stabilnošću, posebno u urbanim sredinama gde su cene zakupa i života značajno porasle u prethodnim godinama. Porodice koje žive pod jednim krovom sve češće ističu prednosti zajedničkog života u odnosu na pojedinačne troškove stanovanja, što dodatno utiče na promenu američkog sna i redefinisanje načina života u savremenim ekonomskim uslovima.
