Prihodi od autorskih prava iz ranije rep karijere ostaju simbolični, dok je zvanična plata gradonačelnika dostigla 258.750 dolara godišnje
Gradonačelnik Njujorka Zohran Mamdani ostvario je prihod od 1.643 dolara (oko 180.000 dinara) tokom 2025. godine na osnovu muzičkih tantijema iz perioda kada je nastupao kao rep izvođač pod umetničkim imenima Young Cardamom i Mr. Cardamom, pokazuju najnovija poreska dokumenta. Ovaj iznos dolazi od autorskih prava na pesme koje je snimao tokom mladosti, a njegova objava izazvala je interesovanje javnosti zbog neobične kombinacije političke i umetničke karijere.
Detaljna poreska prijava za 2025. godinu otkriva da je pored simboličnih muzičkih prihoda, Mamdani u tom periodu kao član Skupštine države Njujork zabeležio godišnju platu od 131.296 dolara (oko 14,4 miliona dinara). Ukupni prihod domaćinstva uvećan je i zaradom njegove supruge, koja je u oblasti grafičkog dizajna ostvarila 10.010 dolara (oko 1,1 milion dinara), čime su ukupni prihodi porodice dostigli oko 145.000 dolara (16 miliona dinara).
Od preuzimanja funkcije gradonačelnika Njujorka, Mamdanijeva zvanična godišnja plata iznosi 258.750 dolara (oko 28,3 miliona dinara), što predstavlja značajan rast u odnosu na ranije državne funkcije. U poređenju sa tim iznosom, prihodi od muzičkih tantijema ostaju minimalni, ali predstavljaju zanimljiv detalj u njegovoj biografiji i podsećaju na raznovrsne puteve ka javnim funkcijama u Sjedinjenim Državama.
Muzička karijera Zohrana Mamdanija bila je kratkotrajna i pretežno usmerena na društveno angažovane teme, uključujući pitanja migracija, kolonijalne prošlosti i iskustava dijaspore. Pesme su često bile višejezične i prožete humorom i političkim komentarima. Sam Mamdani je kroz izjave potvrdio da njegova muzička karijera nije imala komercijalni uspeh, šaljivo dodajući da bi mu povećanje tantijema zavisilo isključivo od veće slušanosti na striming servisima.
Ovaj primer pokazuje i na koji način digitalne platforme omogućavaju dugotrajno ostvarivanje prihoda od autorskih prava, čak i izvođačima sa ograničenim tržišnim dometom. Iako iznosi ostaju skromni, slučaj Mamdanija osvetljava kako ekonomska vrednost umetničkog rada može da traje godinama nakon završetka karijere i tokom profesionalnih promena.
Građani i mediji su sa interesovanjem propratili razliku između njegovih simobličnih kreativnih prihoda i sadašnjih javnih primanja, što dodatno humanizuje njegov lik u javnosti i daje širi pogled na ekonomske tokove u sektoru digitalne zabave i javne uprave.