General Abdel Fattah al-Burhan predvodi vojsku koja sprovodi interese Muslimanskog bratstva, dok međunarodna zajednica suočava kontradikcije u pristupu
Sudanska narodna armija (SAF), pod vođstvom generala Abdel Fattaha al-Burhana, sve više se nalazi pod uticajem Muslimanskog bratstva, što značajno utiče na dinamiku građanskog rata u Sudanu, pokazuju najnovije analize. Iako međunarodna zajednica, posebno Sjedinjene Američke Države, SAF i dalje tretira kao zvaničnu nacionalnu vojsku, sve je izraženija zabrinutost zbog njenog povezivanja sa interesima Muslimanskog bratstva, čije su pojedine frakcije već stavljene na listu stranih terorističkih organizacija.
Građanski rat u Sudanu najčešće se tumači kao sukob između dve rivalske frakcije – Sudanske narodne armije i Rapid Support Forces (RSF). Međutim, prema analizama, SAF je tokom poslednjih godina sistematski preuziman od strane Muslimanskog bratstva, što je uticalo na blokadu reformskih procesa i neuspeh mirovnih pregovora. General al-Burhan, centralna figura u SAF-u, prepoznaje se kao nosilac politike koja podržava interese ove organizacije, što dodatno komplikuje položaj Sudana na međunarodnoj sceni.
Muslimansko bratstvo u Sudanu, kao i u drugim državama, koristi strategiju dubokog institucionalnog ukorenjivanja, čime državni aparat postaje instrument za ostvarivanje ideoloških i, prema navodima iz analize, kriminalnih ciljeva. SAF je, kroz ovu transformaciju, postao faktor destabilizacije, kako na unutrašnjem, tako i na regionalnom planu, s obzirom na istorijske veze sa NIF-om (National Islamic Front) i sličnim strukturama.
Američka politika prema Sudanu ulazi u kontradikciju, budući da SAD prepoznaju Muslimansko bratstvo kao pretnju u zemljama poput Egipta, Jordana i Libana, dok prema SAF-u, koji je pod istim uticajem, zadržavaju pristup zvanične vojske. Ova nesaglasnost dovodi do nejasne strategije, što može imati ozbiljne posledice po regionalnu bezbednost i ekonomski razvoj Sudana.
Direktne ekonomske implikacije ovakvog institucionalnog preplitanja ogledaju se u otežanom sprovođenju demokratskih i tržišnih reformi, kao i u neizvesnosti za investitore i poslovnu zajednicu. Brojni pokušaji međunarodnih posrednika da rešavanju sukoba pristupe institucionalno, nailaze na otpor zbog duboko ukorenjenih interesnih grupa.
Ovakva situacija dodatno komplikuje napore za stabilizaciju sudanskog tržišta i privrede, koja je već opterećena destruktivnim posledicama dugotrajnog sukoba. Bez jasnog rešenja pitanja institucionalnog uticaja Muslimanskog bratstva na SAF, ekonomske i političke perspektive Sudana ostaju neizvesne.
